کوچه پاییز بهانه ای بیش نبود

برای این همه شعر و خاطره

می آمدم آنجا که آرام و بی صدا

ببینمت از پشت درختان به خزان نشسته

یادم هست که نشانیمان دستما ل گل سرخی لب پنجره بود

که همان روزها باد با خودش برد

و نشانیت هم گم شد

از آن روز حیران به دنبال کوچه پاییز میگردم

شاید نشانی دیگر گذاشتی و من ندیدم و نشناختم

شاید هم خواب بودم رویا می دیدم

کوچه را  تو را و نشانیت را ...

بامداد ۱۳۸۶

/ 0 نظر / 4 بازدید